گزارش زنده بازی رفت / رئال مادرید 1 - 4 دورتمند
ترکیب دو تیم بدین شرح است :
رئال مادرید : دیگو لوپز ، راموس ، واران ، په په ، کوئنت رائو ، ژابی ، خدیرا ، مودریچ ، اوزیل ، کریستیانو و هيگوائين
دورتموند : وایدن فلر ، پیش چک ، هوملس ، سوبوتیچ ، اشملزر ، بندر
، گوندوعان ، کوبا ، گوتزه ، رویس و لواندوفسکی .
گزارش کامل بازی : رئال مادرید سه شنبه آینده باید شکست سنگین و باور نکردنی خود در وست فالن را جبران کند ، اتفاقی که به شدت مشکل خواهد بود .
180 دقیقه ضعیف مورینیو مقابل کلوپ در دور گروهی درس عبرت نبود و مربی پرتغالی این بار در مرحله نیمه نهایی عجز خود را در وست فالن نشان داد . این بار قرار نیست که او یوفا ، داوری ها ، برنامه ریزی ، خستگی و ... را بهانه کند ، اشکال در جای دیگری است ، احتمالا در تصمیمات فنی او !
مورینیو همان طور که رقم زننده برخی از شیرین ترین لحظات مادریدیسموها در سه سال اخیر بوده ، به همان اندازه در برخی از تلخ ترین شب های تاریخ رئال نقش داشته است . از شکست 5-0 در نیوکمپ تا شکست تلخ در وست فالن . مربی پرتغالی چوب تصمیمات خودش را می خورد . وقتی کاسیاس ، نماد رئال را با بی مهری تمام کنار می گذارد ، جای تعجبی ندارد که دروازه بانی نظیر دیگو لوپز که تا سن 31 سالگی یک دهم افتخارات کاسیاس را هم ندارد ، روی دو گل اول عملکرد محوی را ارائه دهد . وقتی در تابستان به جای خریدن یک دفاع راست درجه یک به گزینه ای نامطمئن نظیر آربلوا اعتماد می کند ، قابل پیش بینی است که در چنین بازی بزرگی دستش توی پست گردو باشد و خط دفاعش از هم پاشیده !
زمانی که بسیاری از مادریدیسموها از سر دلسوزی از عملکرد ضعیف رئال در 60 دقیقه اول بازی در اولدترافورد انتقاد کردند ، پیش بینی می کردند که شاید چنین شب ناگواری هم در تاریخ رئال با هنر مربی پرتغالی ثبت شود اما آن موقع ، برخی این دلسوزی ها را از سر عناد دانسته و به آن به سبک مورینیویی توپیدند ، باید دید همان ها که آن موقع سرشان را کبک وار به برف فرو بردند ، حالا چه توجیهی دارند ؟
ترکیب اولیه مورینیو اصلا جسورانه نبود . او در کنفرانس مطبوعاتی گفته بود که از ترکیب معمولش استفاده می کند اما به مودریچ بازی داد تا سبک بازی رئال کاملا تدافعی شود و انگار قدیمی ها بیراه نگفته بودند که ترس برابر مرگ بود . بدین ترتیب مودریچ کمی جلوتر از ژابی و خدیرا بازی کرد و اوزیل ناچارا به پست هافبک کناری رفت ، پستی که قابل پیش بینی بود که در آن سایه ای از خود هم نباشد .
دورتموند بازی را کاملا برتر شروع کرد و حاصلش موقعیت عالی رویس بود . چند دقیقه بعد روی یک ارسال و تعلل دیگو لوپز در خروج و اشتباه په په در مهار یار حریف ، دروازه رئال باز شد . بی تردید جای جادوی کاسیاس روی این صحنه بیش از هر چیزی خالی بود .
رئال مادرید در ادامه بهتر عمل کرد . علیرغم بازی فوق ضعیف خدیرا در میانه زمین و محو بودن اوزیل و ژابی ، رئال کنترل بازی را به دست گرفته بود اما عملا هیچ برنامه ای برای ایجاد موقعیت نداشت . رئال صرفا بازی را به دست گرفته بود و به اشتباهات حریف دل بسته بود که بالاخره تاکتیک الله بختکی رئال جواب داد و این هوملس بود که در موقعیتی تک به تک ، توپ را برای کریستیانو انداخت تا بازیکن پرتغالی مانع از رفتن رئال به نیمکت به همراه شکست شود .
اما عجیب این جا بود که مورینیو انگار از عملکرد رئال در نیمه اول راضی بود و امید داشت که تیمش بازی را 1-1 تمام کند که هیچ تعویضی برای بهتر شدن شرایط نداشت و تا دقیقه 67 و خوردن گل چهارم منتظر ماند تا دو تعویض هجومی داشته باشد .
خط دفاع رئال به حدی هنرمند بود که لواندوفسکی را در عین ناباوری در سطح بهترین بازیکن جهان بالا برد . عملکرد اسف بار واران ، په په ، ژابی و خدیرا در امور تدافعی موجب شد که مهاجم لهستانی سه گل دیگر بزند . اولی روی آفساید گیری اشتباه په په و واران بود و دیگو لوپز هم خیلی راحت به او اجازه داد که از زاویه بسته دروازه اش را باز کند . دومی روی اشتباه په په در مهار او بود که یک دریبل "گل کوچیکی " را از لواندوفسکی خورد تا بازیکن دورتموند با یک شوت محکم دروازه دیگو لوپز را باز کند . آخرین گل هم روی پنالتی ژابی روی رویس بود .
رئال مادرید در ادامه بازی نیز هیچ حرفی برای گفتن نداشت . مورینیو جنگ تاکتیکی را باخته بود و تعویض هایش هم هیچ اثری نداشتند . تعویض هایی که بهتر بود که پیش از چهار تایی شدنش انجام شوند ، نه زمانی که همه چیز تمام شده به نظر می رسید .
عناصر تدافعی رئال بدترین شب ممکن خود را داشتند . په په یکی از بدترین بازیهایش را از زمان پیوستن به رئال انجام داد ، واران در سطح یک مدافع دبستانی عمل کرد ، ژابی تبدیل به یک بازیکن کاملا متوسط شده بود و خدیرا نیز کاملا پر اشتباه و ضعیف بود .
اما بازنده بزرگ کسی نبود به جز مورینیو . او پیش از بازی برای کلوپ کری خوانی کرده بود و مدعی شده بود که حتی اگر ژابی هم مهار شود ، راهکاری برای نجات پیدا می کند اما پس از مهار شدن بازیکن تولوزایی به عنوان مغز متفکر تیم در نبرد با گوندوغان ، رئال هیچ حرفی برای گفتن نداشت . عناصر هجومی تیم به ندرت توپ پیدا کردند و مربی پرتغالی در بزرگترین بازی فصل ، بزرگترین اشتباهات فصلش را در زمینه تاکتیکی انجام داد . از استفاده از اوزیل در پست غیر تخصصی گرفته تا نداشتن برنامه برای گل زنی .
به هر صورت شاید همچنان بتوان به بازگرداندن نتیجه در بازی برگشت در برنابئو امیدوار بود . مسلما بازی سه شنبه اینده می تواند تاثیر بسزایی در سرنوشت مورینیو داشته باشد . بردن تنها کوپا با 500 میلیون خرج در سه سال اخیر ، یک ناکامی بزرگ به شمار می رود .
